....א חתונה אין בריסק

It looks like grandiose weddings are becoming the norm even in reclusive families like Brisk. Well, that's how it looks in the pictures, anyway. I don't know if it was grandiose in the sense that they had a choice of beef or chicken and a smorgasbord. But it's a nice hall in Talpiot with a lot of people in attendance. They did, it seems however, follow the תקנות of yesteryear not to have full כלי זמר,  only a drummer=פויקער. The wedding here took place last week in Yerushalayim. Velvel Soloveitchik ben Reb Dovid is married to Reb Berel Povarsky's daughter. His son now married the daughter of Reb Peretz Meyerson, son-in-law of Reb Refoel Soloveitchik, Reb Dovid's younger brother. Keeping it in the family, just like the Rebbes and leHavdil royalty. (At least until recently that's what royalty did.) So, I guess whoever didn't come for Reb Dovid came for Reb Berel.

My personal favorite: The מחותן: רבי נתנאל פרץ מאירזון חתן רבי רפאל סאלאווייטשיק. If I was a Brisker I'd likely look like him. Maybe I should become one.

יאללה, רבינו!

Who says being frum and chassidish can't be fun and kosher?

Addendum to August 19th 2012 post - wedding 19 Kislev 5709

That was at the Kabbolas Ponim. This was at the chuppah. Pirsum Rishon? Maybe. Lubavitch Archives seems to think so. I think I may have seen this picture before. Same Lubavitcher wedding. The chosson, zol gezunt zein, doesn't look impressed.

דער מאמר האט ער אויך געהערט?

 UPDATE: We've been getting reports saying that it was NOT that wedding. Please stand by for possible changes.

The Satmar Rov at a Lubavitcher Chasuna - well, half Lubavitch, anyway - in 1954 - כמדומני. The Chosson was HaTomim Reb Meir Zajac, ZG"Z, a son of Reb Simcha Zajac from Brazil, who was sent there by the Frierdige Rebbe before WW2. Meir and his brothers all came to New York to learn in Lubavitch. The Kallah was the daughter of a very staunch Satmarer Chossid, Reb Shloime Braver, ע"ה. Seated in the foreground are l-r: Reb Hirsh Kotlarsky, Reb Mordche Avrohom Yeshaya Groner and Reb Shmuel Levitin, as far as I can tell. Behind the Rov stands the chosson's brother Reb Leibel Zajac, and seated in the background, second from left is the Rosh Yeshiva, Reb Mordche Mentlik, ע"ה. We also recognize Reb Yossel Ashkenazi before he switched to the more "Chassidishe beaver hat." To Reb Yossel's left, with the gray suit and tie and black homburg is the mechutan Reb Shlomo Braver. Behind him, with the flat beaver hat, is a young Payer Ruv. Second from right, standing with the light suit, is Reb Chaim Alter Roth ע"ה, of Boro Park-נתניה, and standing on the extreme left is Reb Binyomin Williger שליט"א of Boro Park. The Chosson usually חזר'ט א מאמר חסידות at the קבלת פנים, which is why I asked what I did, whether or not the Rov was present at that time. I dare say that the מצב looks a bit uncomfortable there.... This is by no means a "new" picture - it's been out there for a very long time. I just don't think anybody ever noticed the Lubavitcher element to the picture.

כ'בעט ביי ידידנו חסידי ותלמידי סאטמאר ארויס צו העלפן און מודיע זיין אין די קאמענטען ווער נאך זיי דערקענען אין דעם בילד - און דאס זעלביגע פון אנ"ש חסידי ליובאוויטש, סיי די מענטשען אינעם בילד און סיי אנדערע פרטים איבער די חתונה, ווי למשל וואו עס איז פארגעקומען און ווער עס האט מסדר קדושין געווען

בדחנים מחוסרי טאלאנט

הבדחן ר' חיים מענדל מערמלשטיין ז"ל

כ'בין נישט לאנג צוריק געווען אויף א חתונה אין גלילות מאנסי, יע"א, נישט אז מאנסי איז אנדערש פון בארא פארק אדער אפילו וויליאמסבורג. יא, יא, ס'געשעהנט אין די שענסטע משפחות אז מ'דארף אמאל זיצן ביז ס'טאגט ביי א חתונה פוו א נאנטען קרוב, און הערן ווי אן אזוי-גערופענעם "בדחן" רעדט פאר פייער און פאר וואסער און זאמעלט "שבת" געלט. צום קבלת פנים בין אנגעקומען שוין נאכ'ן "בדחנות," אזוי אז איך ווייס נישט וואס דארט איז געווען, אבער לויט ווי עס האט זיך אויסגעלאזט ביי די "מצוה טאנץ" פארשטייט מען שוין אליין ווי דער התחלה איז געווען. וואס מיין איך דא צו באדויערן? גאר פשוט.
אמאל האט מען געקענט אויסהאלטן זיצן שעות לאנג ביי די מצוה טענץ ווייל מ'האט געוואוסט אז ס'וועט זיין וואס צו הערן. ס'וועט זיין צו וויינען און צו לאכן. היינט איז אלץ אזעלכע לידעלאך, גימטריאות און שבחים וועלכע הערן זיך אהן ווי הספדים, און אלץ מיט'ן זעלבען מרה שחורה'דיגע ניגון. דער אינגערמאנטשיק שטייט מיט'ן צעטאלע אין די האנט און דערמאנט זיך וואס צו זאגן יעדער פאר מינוט. וואן איז אזאנס געהערט געווארן?
וואו זענען די אמאליגע בדחנים? פארוואס האט מען נישט אויסגעלערנט דעם טאלאנט פאר כאטש א פאר אינגעלייט אזוי אז ס'זאל נישט "שייבוש המעיין" און "יקצץ האילן"? צו האבן זיי מורא געהאט אז מ'וועט זיי גנבנ'ען די פרנסה? יארמער רב זאגט אז זיין א רבי איז אסאך גרינגער ווי צו זיין א בדחן, הבא ראי' אז בדחנים'ס קינדער ווערן (לאו דוקא) בדחנים. איז א ראיה אז צו זיין א בדחן דארף מען קענען....

ס'איז איינס פון די ביידע: אדער מ'קען פשוט נישט, אדער מ'האט מורא צו זאגן א גלייך ווערטל. מ'האט מורא אז מ'וועט יענעם באליידיגן אדער אז די רבנים וועלן שרייען און אסר'ן. און דא האט מען נאך גערעדט פון קארגע 2 וואכן פאר פורים, שוין נאך ר"ח אדר ב'!, און נישט קיין איין גלייך ווערטל פונעם אזוי גערופענעם בדחן! שומו שמים! עד מתי וועט דער עולם דאס צו-לאזן? ס'איז באו מים עד נפש, רבותי. אז מ'דארף אפזיצן א גאנצע ביי א שוואגער'ס חתונה און הערן ווי מ'לויבט די עלטער פעטער'ס זיידע פון באידאנאנאש וועלכע איז אוועק ביי די קריג, און מ'פארפאסט א האלבען טאג ארבעט אויף מארגן, מעג מען כאטש שמייכלן אביסל אויך. און טאמער קען מען נישט קען מען טוהן איינס פון די ביידע: גנבנ'ען פון די רידער'ס דיידשעסט אזוי ווי חיים מענדל האט געטוהן, אדער זיך לערנען אן אנדערע פאך! א שוסטער וועלכע קען נישט לייגן א לאטע אויף א פאר שיך דארף צונעמן צו זיך אין געשעפט איינער וואס קען, און טאמער קען דער בדחן נאר גארמען זאל ער נעמן א שותף א וויצלער, און צוזאמען קענען זיי מאכן א מצב. איי, ער וועט זיך דארפן טיילן מיט א ביסל געלט? נישט געפערליך. ער וויל נישט? זאל ער זיך לערנען וויצלן אביסל. שוין גענוג געווען מיט די עגמת נפש וואס מ'מאכט פאר מענטשן.

! רעוואלוציע יעצט