פטירה פון כ"ק דער מאנסי-וויזשניטצער רבי'ן זצ"ל

א ביאגראפיע מיט פיינע בילדער

ה'מלאך' הגואל, ור' אלה בער נרדם

 ביי די אסיפת הרבנים וועגן די "גזירת הגיוס" - אין מאנסי נעכטן

:מכתב שנתקבל במערכת

ושוב עומדים אנו יומיים אחרי אשר מארגנים בני בלי שם ארגנו אסיפת הרבנים במונסי אשר בניו יורק לדון על גזירה השרוי במחלוקת ותלויה על בלימה שכל אחד בולם את פיו בשעת המריבה בארצינו הקדושה, וכל אחד צופה ומביט להקליפים, מאזין ומקשיב לקול הרבנים ושואל לעצמו מה קורה פה? מצד אחד עומדים אנשים אינשי דלא מעלי בלשון המעטה, להם יד ושם במעשי אלימות נגד קהלות ואדמורים בירושלים, והן הנה משמשים כשליחי ארץ הקודש להסביר לרבני אמעריקא וראשי ישיבותיה שגזירה איומה חופפת על כלל ישראל בארץ, על אף שגדולי ראשי הישיבות בארה"ק כבר כתבו ונשנו ושילשו לאמר, אין אנו צריכים לעזרתכם, שקילא טיבותיכם ושדיא אחיזרי. והצירקוס נפתחת, הרבי מפארשעי להרבי מסאטמאר מלמד פרק בהלכות קנאות ושואל שאלת תם למה הסאטמר רב לא ביקש הסכמות גדולי האגודה על ספרו ויואל משה, וממילא יש מזה בנין אב וגזירה שוה שאין לנו לבקש הסכמה למחות נגד הראש ישיבה מסלבודקא, ואין משיבין על ההיקש. הראש ישיבה מסאוט פאלסבורג מסכים להרבי מקרית יואל אשר בפלמטרי החדשה, שיש לעורר בפה-רך את רבני ארה"ק, אבל אין מוקדם ומאוחר במקום שיש חילול השם אין חולקין כבוד לרב, מפסיקין את רבי אלה בר במחצית דבריו וצועקים שיש להתפלל לשמים, והשלישי צועק שיש להתפלל שיעבור את היצר הרע, ומי שצועק בקול הכי גדול ונשמע קולו מן הסתם הוא צודק. הראש ישיבה מלייקוואוד רוצה לומר משהו, אבל ראש ישיבת ר"ח ברלין זוכר היטב את המערכה בגיוס בנות ובזכרונו שכאן באמריקא ניהלו את המערכה נגד המדינה, אכן זכרון נפלא (הר"י היה בן כ"ו בשנת תשי"ד) אולם אולי לא יודע הרב שכטר שבגיוס בנות עלו הגרצ"פ פרנק מהרבנות הראשית עם רא"ז מלצר ורבי מאיר קרליץ אל ראש הממשלה בן גריון להתחנן לו להעביר את רוע הגזירה, ולא השתיקו ולא הסכימו ולא כתבו לרבי אהרן קוטלר שהכל בשלום ואין כאן גזירה, ואין גוזרין גזירה לגזירה. האסיפה ממשיכה, מה רוצים? מחאה, תפלה, קול קורא, ועדה מיוחדת לנסוע לארה"ק, מכתבים, קונטרסים, מרכזי יעוץ? אין תוכנית, אין לנו מנהל ולא סודר סדר, זה שואל והשני משיב שלא ממין הטענה, טענו לו מהתייצבות והודה לו מהסתגלות, מוחים נגד המדינה או נגד האגודה, נגד מאיר פרוש וחבריו או נגד שולחיהם הרביים, מי יפרק הויות ומי יתרץ שברים? לפקוביץ קורא מסמך בעברית ומתרגמה לאנגלית ומשם לאידיש דוברת, הראש ישיבה שואל ונבקש מה זה 'זשוינד'? ופתאום מבצבץ מצוך השורות הנקראות שאכן אין גזירת כפיה, והודאת בעל דין כמאה עדים, אלא מוחים נגד רבני האגודה, אם כן למה הוצרכה בברקליס דרשת הרב שפירא באנגלית? הרבי מגור לא מבין אידיש? הרב אדלשטיין מבין השפה האנגלית? אולי זה היה בשביל הרבי מבוסטון חבר מועצגוה"ת. והרב רבי שבחוריו כביכול נחטפו בכפיה לצבא, אל מי דיבר בעברית בשפה אשכנזית? אה, הוא דיבר אל הסקרינים לצורך אבטחה וסקיוריטי צוחקים, בוכים, כואבים, מה לנו לעשות? ליצנות אחת גדולה דוחה מאה מחאות

עד כאן

A Unique Approach To Megillas Esther - Rabbi Shimon Semp

!די "חילול השם", מילא. אבער די כבוד

אז א איד קען נישט גיין אין גאס, אין באנק, האבען צו טוהן מיט נישט אידישע קליענטען, אהן דעם וואס ער דארף זיך שעמען פון די מעשים פון אפאר שונאי בצע. דאס איז די בראך. אז ישיבות און מוסדות התורה זענען בעצם "געצוואונגען" צו קענען טוהן יעדע עצה און תחבולה כדי צו קענען דעקן די בודזשעטן. אז אין די גאלדענע אמעריקע איז אין דעם זין נישט קיין סאך אנדערש ווי אין סאוויעטן פארבאנד. ווי האט הרב שטיינמאן געזאגט פאר סורוצקינ'ען ווען יענער האט נישט געוואלט ארייננעמען א קינד אין א חיידר ווייל זיי "פאסען נישט אריין" אהין? אז ס'איז פונקט ווי ביי די קאמיוניסטן. אז טאמער א קינד קען נישט גיין אין דער חיידער וועלכע זיין טאטע וויל אים שיקען, ווייל זיי האלטען אז ער "פאסט נישט אריין", איז עס פונקט ווי מ'דארף אים שיקען אין שקאלע. און דאס איז די כוונה פון די וועלכע האבען איינגעפירט אז ישיבות און מוסדות התורה טארען נישט געשטיצט ווערען פון די רעגירונג; אז אלע ישיבות און מוסדות התורה זאלען זיך פארמאכען און אלע זאלען צולאזט ווערן און צוגיין אינעם גרויסן "שמאלץ-טאפ" פון אמעריקע. אבער נישט סתם א שמאלץ טאפ, נאר טאקע דער טאפ פון חלילה א ג-טלאזע געזעלשאפט וואס די ליבעראלן ווילען און חלומ'ען דערפון שוין איבער 100 יאר. און דערפאר זענען די ראש המוסרים טאקע די געמיינע חברה פון די צווי אזוי-גערופענע אידישע צייטונגען דא אין ניו יארק. און זיי זענען שטאלץ דערמיט! זיי ווייסען אז איינס פון די ביידע דארף דא געשעהן: אדער די ישיבות וועלן זיך מוזען פארמאכען מחוסר דעקונג פון די בודזשעטן, אדער די מוסדות וועלן מוזען הייבען די שכר לימוד צו ניוועלן וועלכע רוב חרד'ישע משפחות וועלן נישט קענען אויסהאלטען. דאס וועט פירען צו דעם אז מענטשן וועלן פשוט זיך באגרעניצן צו 3-4 קינדער. אדער אפשר גאר ווייניגער. און דאס וועט זיין דער איינציגער מיטל ווי אפצושטעלן דער געוואוקס פונעם חרדי'שען ציבור.

ביטע כאפט מיר נישט ביי א ווארט. כ'מיין נישט חלילה צו זאגען אז חילול השם איז נישט קיין פראבלעם. אז עס גייט מיר נישט אהן, חלילה. אבער אפט מאל פאלט אריין ביי מיר די מחשבה זרה אז מ'וועט אונז שטענדיג רודפ'ן. אז ס'איז נישט וועגן נייעס פון פארברעכנס איז עס אז מיר האבען גרויסע משפחות, און אז נישט משפחות איז עס אז מיר זענען אומהעפליך. זאגען נישט עקסיוז מי. און אז מ'גייט לאנג געקליידעט. אדער אז מ'רעדט נישט קיין גוטען ענגליש. אפילו ביי דיי יידישיסטן איז אויך נישט גוט! ווייל מיר שרייבען אידיש, נישט "יידיש". מ'איז צו רייך און צו ארעם. מער ווייס איך נישט וואס צו זאגען. ביי אונז אין מאנסי איז דער מצב גאר נישט פשוט. אידיש בלוט איז גאר ביליג- ווי מ'זאגט. מ'קען אויף אונז זאגען און שרייבן וואס ס'לאזט זיך, און אלץ מיט א הכשר. די זעלבע צייטונגען וואס פארטיידונגען געפערליכע פארברעכנס פארפאסען נישט די געלעגנהייט יעדעס מאל צו לאזען וויסן ווי געפערליך די ג א נ צ ע געמיינדע איז. דערמאנען יעדער מאל ווי מיר פירען די סקול בארד דא כאטש מ'שיקט נישט די קינדער אין פאבליק סקול. כאילו ס'איז קעגן די געזעץ. אין לעיקוואוד איז שוין אויך אזוי. דאס וואס די ליבעראלען האט געקעמפט קעגן דיסקרימינאציע פון הייזער דאס האט נישט מיט אונז. מ'קען אפען און קלאר זאגען אז קיין שום איד טאר דא נישט וואוינען, און קיין מוסד התורה טאר דא נישט געבויט ווערן, און אלע שטייען און קלאטשען אז מ'טוט וואס דארף קעגן "פושי" און "אגרעסיווע" ריעל עסטעיט אגענטן. קרי: היימישע אידן. א רחמנות פשוט אויף די בעלי בתים דארט... דאס איז אלץ א דאנק אונזערע ברידער און שוועסטער אשר כרעו לבעל הסוציאליסטי והליברלי. פונקט ווי אין רוסלאנד. נישט קיין וואונדער אז פרומע אידן ווילען נישט טוהן קיין "קירוב"! ווער וויל דען מקרב זיין איינער וואס שטופט אריין א מעסער ביי מיר אין רוקען אויף פייסבוק און אין די קאמענטארען ביי אלע צייטונגען?!

שוין, לאמיר הער וואס איר האט צו זאגען

קצת ע"ד שיטת רבינו תם בזמן מוצש"ק באמעריקא ואיך שהרבי מוויזשניץ-מאנסי לא נכנע להלחץ

על הקול קורא להחזיק 72 דק' מוצ"ש. בהזמנים בהלכה ח"ב עמוד תע"ד כתוב שכן היה אסיפה. ראה מצורף צילום הקול קורא הישן שנדפס בהזמנים בהלכה ח"ב עמוד תע"ה, ושם נדפס שהאסיפה התקיימה באור ליום ד' טהרה ד' ניסן תשי"ד. שים לב שהשמות ע"פ סדר א"ב, ושמו של הרבי מסאטמאר מגיע בדיוק לתחילת השורה האמצעית. ובמפתח הכשרות של התאחדות (מצורף) הדפיסו ג"כ את הקול קורא הזה באותיות חדשות, ושם הגדילו את שמו של הרבי מסאטמאר. והבן. גם בשו"ת ברכות שמים או"ח סי' ע"ז כתוב שהיה אסיפה. האדמו"ר מוויזניץ-מאנסי מכחיש שבכלל היתה אסיפה, רק שסיבבו לאסוף חתימות, כנראה שלא קראו לו כי ידעו שיתנגד.

One thing we see about the Vizhnitzer Rebbe shlit"a is that he sticks to his guns and never backs down. No matter what kind of pressure from how many people. No matter what his shver does or expects from him. That kind of approach is sometimes useful, I suppose.

  קול קורא הישן

מפתח הכשרות by Hirshel Tzig

מהאדמו''ר מויזניץ מונסי by Hirshel Tzig