'וואס איין דרשה פון א איד קען אלץ אנמאכען: חלק א

אין ארץ ישראל טוט זיך א קליינע שטורעם. איינער, א איד, א בן אברהם יצחק ויעקב, וואס מ'זאגט אויף אים אז ער איז א צדיק נשגב וגאון עצום וועלכע איז אינגאנצען איבערגעגעבן לו יתברך. ער דאווענט שעות ארוכות און לערנט עד מיצוי הנפש. כפשוטו ממש. ער איז א מהדר במצוות שאין כדוגמתה. ער איז אינגאנצען מובדל פון די ציוניסטישע רעגירונג, און באנוצט זיך נישט מיט זייער ניי-ערפינדענעם שפראך. דער איד האט לעצטנס געדרשנ'ט אין בני ברק און האט מיט זיינע ווערטער מצליח געווען צו טוהן וואס קיין שום גוי, להבדיל, האט נישט געקענט: מאחד זיין כמעט גאנץ כלל ישראל! וואס האט ער געזאגט? האט ער מעורר געווען אין די ניין טעג צו אהבת חינם? וואס דען, זאגט איר. נאר אזוי קען מען מאחד זיין אידן. אבער ווייזט אויס אז ס'איז פאראן נאך מיטלען. אמאל באווייזט איינער אז דוקא מיט דברי פירוד פועל'ט מען דאס פארקערטע.

בא נגיד את האמת:

אין ארץ ישראל הערשט א שטיקל בלבול המוחות בשעת מלחמה. כל אחד שיש מוח בקדקדו וויל אז די ישראל'ישע מיליטער זאל זיגען. אז נישט איז אויס מדינה. נאר וואס? די אזוי גערופענע קנאים רעדן זיך איין אז היינט איז 1922 און רבי חיים זאנענפעלד זיצט אויפ'ן בענקל און ער גייט זאגען פאר'ן מלך אבדאללה אז מ'דארף נישט קיין מדינה. אבער איינער וואס האט א טראפ שכל פארשטייט אז צוריק גייט א קאזע. מ'קען נישט מתפלל זיין אז די מדינה זאל ווערן אויס אהן שפיכות דמים, במחילת כבוד די ויואל משה און די פאר נטו"ק חולי נפש. איז ממילא טאמער וויל מען אז די זעקס מיליאן בלעה"ר כ"י אידן זאלען ווייטער קענען לעבן רואיגערהייט אין ארץ אבותינו דארף מען אז די אידישע מיליטער זאל מנצח זיין. פראסט און פשוט. זאגט מען תהלים, מ'מאכט מי-שברך'ס, מ'שמייכעלט צו א סאלדאט - כל חד לפום שיעורא דיליה. יעדער איינער האט זיין גרעניץ וויפיל ער איז באקוועם צו טוהן אהן שפירען אז ער ציהט איבער די שטריק פון "התבדלות" פון די חילונים. ס'איז אפילו פאראן אזעלכע וואס וואלטען באמת געוואלט אנטוהן מונדירען און גיין און געבן פאר אונזערע שוועסטער-קינדער אפאר גוטע קלעפ! פשוט אלץ "האחיכם יצאו למלחמה וְאַתֶּם תֵּשְׁבוּ פֹה?" העלפט אבער דער אייבערשטער און די מלחמות ענדיגען זיך גאצץ שנעל, אזוי אז ביז יענער איז מחליט איז שוין דערנאך. מ'רעדט פון חרדים דא, שיהיה ברור. איינער וועלכע לעבט אין ארץ ישראל און געניסט פון די עלעקטריק און שאסייען פון מדינת ישראל, אפילו ער נעמט נישט קיין איין און איינציגע פיאסטער פון ישראל'ישע געלט, ער לעבט נאר פון אמעריקאנישע טריפה'נע געלט - דארף מכיר טובה זיין.

איז אלץ קלאר און דייטליך, וואו, פונקט, איז די בלבול המוחות פון וואס איך רעד? דאס איז ביי אזעלכע "קנאים" וואס ביי זיי איז די שיטה נישט 100 פערצענט קלאר. זיי האבען נישט קיין ויואל משה. זיי שטימען יא ביי די נאציאנאלע וואלען, אבער נאר כדי צו פאלגען די גדולים. נישט ח"ו ווייל זיי גלייבען אינעם רעגירונג. זיי באלאנגען בדרך כלל צו די ישיבה'שע-ליטווישע קרייזען. זיי וואלטען געוואלט זיין בריסקער קנאים אבער קענען נישט, מאיזה טעם שיהיה. אפשר צוליב דעם וואס צו זיין א בריסקער איז שווערליך און אביסל מאדנע. איז היות אז זיי זענען מענטשען מיט מענטשליכע געפילען קומט צו זיי נאטירליכערהייט אזעלכע געפילען אז זיי ווילען אויך אז צה"ל זאל מנצח זיין. פשוט ווייל אך און וויי טאמער פארלירען זיי! אבער לאחר המעשה - צו גאר בשעת מעשה - מישט זיך אריין די יצר הרע און קומט מיט אזעלכע א.ג. פרומע טענות אז היתכן אז זיי שטיצען די טריפה'נע צה"ל! איז פאר אזעלכע מענטשען איז די דרשנים און גדולים וואס קענען גוט געבן צו פארשטיין פארוואס הכרת הטוב איז בכלל נישט נוגע אהער, און פארקערט! מ'דארף גאר שרייען אז די מדינה איז שולדיג אויף דעם אז מ'שחט אידן, ר"ל. אבער ווער קען זאגען אזעלכע ווערטער אהן דעם וואס מ'זאל אים באשטיינערען? נאר א "גאון און צדיק." אזוי אז סתם באשקצ'ן א גאון צדיק קען מען נישט. בלייבט איבער נאר אז די אחדות איז צובראכען, און די ברכנו אבינו כולנו כאחד איז שוין אויך נישטא. און אזוי האט דער שטן מנצח געווען.

אברהם שפירא מתגעגע להרבי מסלונים החדש הישן

See Here (requires FB login) we bring you his words:

 לפני כשבועיים מת מאיר הר ציון, מהלוחמים הנועזים בתולדות צה"ל, ומי שדורות של צברים גדלו על סיפורי הגבורה שלו. אבל אני רוצה לספר לכם על מעריץ מעט מפתיע של החייל שהפך למיתוס ישראלי: האדמו"ר הנוכחי מסלונים. בצעירותי בישיבת "בית אברהם" של חסידי סלונים, סיפרו לא בחור אחד ולא שניים על כך שכאשר נכנסו לאדמו"ר, שהיה אז ראש הישיבה, והשיחו לפניו את קשייהם והתמודדויותיהם "בעבודת השם" ובלימוד התורה, הוא השיב להם בשאלה שהם בהחלט לא ציפו לה: "האם שמעת על מאיר הר ציון?"... - ומשענו לו בשלילה, הוא תיאר באוזניהם קטעים מספרו של הר ציון, "פרקי יומן", כהמחשה וכסמל לכוח רצון עיקש ולדבקות במשימה ללא פשרות, בבחינת "ממנו נקח לעבוד את ה'". ולמה אני מוצא לנכון לספר את זה עכשיו? לא רק בגלל העיתוי של מותו של מאיר הר ציון, אלא בעיקר בגלל שאני קורא עכשיו באתרים החרדיים על הצטרפותו של האדמו"ר למחנה הקיצוניים הקוראים שלא להתייצב כלל בלשכת הגיוס, גם לא לצורך קבלת הדיחוי. עכשיו אתם אולי מצפים ממני לאיזה הסבר אינטליגנטי, מה השתנה אצלו מאז ועד היום, אלו תהליכים עבר אולי האיש שהפך מנסיך מסתגר וחולמני למנהיג הקהילה, והאם בכלל יש סתירה בין הדברים או שמא קיים דווקא סוג של קו מחבר - משיכה לקיצוניות ולטהרנות. אז זהו, האמת היא שאין לי ממש הסבר כזה, מה גם שבשנים האחרונות אני פחות מחובר למתרחש בחצר. כמו שאומרים בפייסבוקית - אני רק מניח את זה כאן. תעשו עם זה מה שבא לכם. הנה הדיווח באתרים החרדיים, וגם תמונתו של האדמו"ר מהימים הרחוקים שבהם הוא קרא את "פרקי יומן" של מאיר הר ציון, ואני משער שגם ספרים אחרים.

See here

is it the Chabad that bothers MK Gafni? Maybe not.

MK Gafni of UTJ is upset that Chabad shluchim would be recognized as having performed National Service

I don't claim to understand Israeli politics. Never really did. As an American Jew I have a hard time understanding the Israeli Charedi mentality sometimes. I don't claim to know better, but I'm puzzled by what gets published in the frum press over there. I can understand that they're in a major bind over there - with mandatory military conscription making it impossible for most men to seek employment, but what I don't get is why they don't come out and say it! Say that you want to go to work but the Government won't allow you to. You hear it here and there from guys like Yisroel Eichler, but the Litvakkes make as if mamesh they all wanna learn in Kolel forever... But I gotta believe that when Gafni saw that Chabad shluchim would be recognized as having done שירות לאומי he blew a gasket. Here he is fighting the Government for months and months, and then these blasted Chabadskers go and pull the rug out from under him! Remember now; Moshe Gafni is an old Degel guy, brought to power by the late Ponovizher Rosh Yeshiva. He has no real love for us Chabadskers. We all and always knew they weren't חרדים. I couldn't even tell you if this was an officially-sanctioned idea, or whether it was a few politically connected guys in Chabad who came up with the idea and pushed it through. I don't even like it, truthfully; it seems like אני את נפשי הצלתי and everyone else can figure it out on their own...

הלוואי אויף היינטיקער רביס געזאגט

Sereter Rebbe ב-1948 בתור חיל בפלמ"ח

Speak to the ליצני הדור and to those who dislike or disrespect Seret-Vizhnitz for some reason, and they'll tell you the "dirty little secret" about the Rebbe being a soldier in the Israeli army way back when. I would imagine that even some in Seret גופא are uncomfortable with this tidbit of their history, since they've gone far right in recent years, and a Rebbe a soldier in the Zionist Army doesn't go well with today's ideology. But it turns out that the man who you would think would be embarrassed by it is not and never was! And he always made sure to show them kindness and respect, especially in public amongst his Chassidim! Which is why I say הלוואי אויף היינטיקע רביס געזאגט. Not that they and their many descendants all need to join the army - although that wouldn't be such a terrible either - but they can learn from the Sereter - the last of the old time Rebbes - how to be proud of who you are and where you come from, no matter if "times change." And if duty calls let them join the army with the regular zhlobs as well.

הרב גורן ביים רבי'ן, תשכ"ד

Photo: Courtesy of Avner Institute

שלמה גורונצ'יק איז געווען מבחירי ישיבת חברון אין ירושלים "קודם שנתחמץ" און איז שפעטער געווען רבצ"ר (רב צבאי ראשי) און דערנאך אשכנז'ישער רב הראשי, דינענדיג צוזאמען מיט יבלחט"א הרב עובדיה יוסף. הרב שלמה גורן האט מען אים שפעטער גערופן. אינעם בילד זעהט מען אים ביי א פארברענגן מיט'ן רבי'ן זצוקללה"ה אין יאר תשכ"ד, מן הסתם א י"ט כסלו פארברענגן. אינטערעסאנט איז צו זעהן ווי די מיליטערישע רבנים פלעגן אלעמאל גיין אין די אוניפארם זייערע, אפילו אין א פלאץ וואו דאס האט שטארק בולט געווען. אזא שטאלץ האבען זיי געהאט. לינקס זעהט מען א איד מיט א גרויסע רבני'שע היטל; איך אלץ ספינקער וואלט געזאגט אז ס'ענדעלט שטארק אינעם שפינקער רבי'ן ר' יענקעלע, וועלכע האט נאך געמאלסט געוואוינט אין קראון הייטס און האט געשיקט עטליכע פון זיינע קינדער לערנען אין ליבאוויטש. ער איז געווען א הויכער און האט געטראגען אזא היטל. אבער אפשר מאך איך א טעות